Celia Cruz was de Koningin van de Salsa en een van de meest invloedrijke zangeressen in de geschiedenis van de Latijnse muziek. Gedurende een carrière van zes decennia hielpen haar onmiskenbare stem en opzwepende optredens om Cubaanse muziek en salsa naar publiek over de hele wereld te brengen. Met haar kleurrijke kostuums, uitbundige persoonlijkheid en haar kenmerkende kreet “¡Azúcar!” werd ze een internationale icoon en doorbrak ze barrières voor vrouwen in een door mannen gedomineerde muziekscene.
Geboren in Havana, werd Cruz beroemd in de jaren 1950 als de leadzangeres van La Sonora Matancera, een van de populairste orkesten van Cuba. Ze was al een grote ster voordat salsa zich als een aparte muzikale stroming ontwikkelde. Na Cuba te hebben verlaten tijdens een tournee door Mexico in 1960, vestigde ze zich in de Verenigde Staten en begon samen te werken met Tito Puente, waarmee ze deel uitmaakte van de groeiende Latijnse muziekscene in New York.
Haar samenwerking in 1974 met Johnny Pacheco, Celia & Johnny, werd een mijlpaal in de salsa, met klassiekers als “Quimbara” en “Toro Mata.” Ze trad ook op met de Fania All-Stars, waarvan de zangers ook Héctor Lavoe omvatten, en nam op met Willie Colón, waarmee ze zichzelf vestigde als een van de bepalende stemmen van het gouden tijdperk van de salsa. Decennia later introduceerden hits als “La Vida Es un Carnaval,” “La Negra Tiene Tumbao,” en “Ríe y Llora” haar bij nieuwe generaties luisteraars. Haar buitengewone carrière leverde haar meerdere Grammy en Latin Grammy Awards op.
Weinig artiesten hebben een grotere stempel op salsa gedrukt dan Celia Cruz. Van haar vroege opnames in Cuba tot haar internationale succes verbond ze generaties Latijnse muziek terwijl ze onmiskenbaar zichzelf bleef. Haar krachtige stem, aanstekelijke energie en larger-than-life persoonlijkheid maakten haar meer dan een salsa-legende. Ze werd een cultureel icoon wiens muziek nog steeds salsadansvloeren (Engels) over de hele wereld vult.