Tito Puente był jednym z najbardziej wpływowych muzyków w historii muzyki latynoskiej, pomagając zdefiniować erę mambo lat 1950-tych, zanim stał się czołową postacią salsy i latynoskiego jazzu. Znany jako „El Rey” (Król), był jednym z trzech wielkich nowojorskich liderów zespołów mambo obok Machito i Tito Rodrígueza, których orkiestry uczyniły legendarną Palladium Ballroom centrum światowego szaleństwa tanecznego.
Urodzony w Spanish Harlem jako syn portorykańskich rodziców, Puente dorastał otoczony muzyką latynoską i amerykańskim jazzem big-bandowym. Po służbie w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej studiował w Juilliard i założył własną orkiestrę w 1948 roku. Zasłynął ze swojej niezwykłej umiejętności gry na timbales, wynosząc ten instrument na pierwszy plan sceny dzięki wybuchowym solówkom i energicznemu stylowi występów. Jego orkiestra stała się jedną z największych atrakcji Palladium, gdzie tancerze tłumnie wypełniali parkiet, tańcząc mambo, cha-cha-chá i inne afro-kubańskie rytmy.
Puente był także pionierem latynoskiego jazzu, łącząc afro-kubańskie rytmy z improwizacją, harmoniami i potężnymi aranżacjami dętymi amerykańskiego jazzu. W latach 1950-tych nowojorska scena muzyki latynoskiej i jazzu była ze sobą ściśle powiązana, a Palladium znajdowało się blisko słynnych klubów jazzowych, takich jak Birdland. Puente swobodnie poruszał się w obu światach, tworząc muzykę równie ekscytującą dla publiczności jazzowej, jak i dla tancerzy. Jego przełomowy album z 1958 roku Dance Mania, z udziałem wokalisty Santitosa Colóna, stał się jednym z jego najbardziej cenionych nagrań i został później wpisany do National Recording Registry Biblioteki Kongresu.
W przeciwieństwie do wielu gwiazd ery mambo, Puente pozostał ważną postacią muzyki latynoskiej, mimo zmieniających się gustów muzycznych. Kontynuował nagrywanie i występy podczas rozkwitu salsy w latach 1970-tych, współpracując z artystami takimi jak Celia Cruz i pojawiając się z Fania All Stars. Jego kompozycja „Oye Cómo Va” dotarła do jeszcze szerszej publiczności, gdy Santana przekształcił ją w międzynarodowy hit rockowy. W trakcie swojej niezwykłej kariery Puente nagrał ponad 100 albumów i zdobył pięć nagród Grammy, ustanawiając się jednym z najbardziej płodnych i cenionych artystów muzyki latynoskiej.
Jego wpływ sięgał również bezpośrednio tańca salsy (po angielsku). Począwszy od 1980 roku, Puente zapraszał Eddie’ego Torresa i jego partnerkę taneczną Marię na scenę ze swoją orkiestrą, dając tancerzom możliwość występowania przed dużą publicznością. Ich wieloletnia współpraca pomogła wypromować nowojorski styl mambo i wsparła rozwój Torresa jako jednego z najbardziej wpływowych instruktorów salsy na świecie. Puente rozumiał bliską relację między muzykami a tancerzami i uczynił taniec ważną częścią swoich występów na żywo.
Ponad dwie dekady po jego śmierci Tito Puente pozostaje nieodzowną częścią muzycznych fundamentów salsy. Od energetycznego mambo „Ran Kan Kan” po latynoski jazz „Mambo Diablo” i zaraźliwy rytm „Oye Cómo Va”, jego nagrania wciąż zapełniają parkiety na całym świecie. Niewielu muzyków wywarło tak trwały wpływ zarówno na muzykę, jak i na taniec.