Machito pomógł stworzyć muzyczny świat, z którego wyłoniła się współczesna salsa. Wraz z Tito Puente i Tito Rodríguezem był jednym z trzech wielkich liderów zespołów w Palladium Ballroom podczas nowojorskiej ery mambo. Jego orkiestra, Afro-Cubans, odegrała także fundamentalną rolę w rozwoju latin jazzu, łącząc kubańskie rytmy z amerykańską muzyką big-bandową w trwałym partnerstwie.
Urodzony około 1908 roku, choć relacje na temat daty jego urodzenia są różne, Machito dorastał w Hawanie (po angielsku) i zdobywał doświadczenie jako wokalista i grając na marakasach, zanim przeniósł się do Nowego Jorku (po angielsku). W 1940 roku założył Afro-Cubans, a Mario Bauzá został kluczowym dyrektorem muzycznym zespołu. Machito zapewniał głos i sceniczną charyzmę, podczas gdy Bauzá rozwijał aranżacje i kierunek muzyczny. Wokalistka Graciela, przybrana siostra Machita, stała się kolejną ważną postacią w zespole.
Znaczenie orkiestry wykraczało poza jej popularność wśród tancerzy. Jej działalność pomogła ukształtować połączenie kong, bongosów i timbales, które stało się centralnym elementem latynoskich orkiestr tanecznych. „Tanga” Bauzy, opracowana z zespołem, stała się kamieniem milowym afro-kubańskiego jazzu. Współpraca z muzykami takimi jak Charlie Parker i Dizzy Gillespie pokazała, jak głęboko rytmy i podejście orkiestrowe zespołu mogły współgrać z jazzową improwizacją.
Machito kontynuował działalność długo po boomie mambo. Jego nagrania obejmowały bogato zaaranżowany Kenya oraz Machito and His Salsa Big Band 1982, który zdobył nagrodę Grammy. Zmarł w 1984 roku, gdy jego muzyka wciąż docierała do międzynarodowej publiczności.
Dla początkującego tancerza salsy Machito stanowi łącznik między późniejszymi gwiazdami tej muzyki a wcześniejszym pokoleniem sal balowych i orkiestr. Jego dziedzictwo to spotkanie dwóch światów muzycznych, z kubańskim rytmem w centrum i miejscem zarówno dla jazzmanów, jak i tancerzy.